از خون جوانان وطن لاله دمید ه

هنگام مي و فصل گل و گشت چمن شد دربار بهاري خالي از زاغ و زغن شد از ابر كرم خطه ي ري رشك ختن شد دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد چه كجرفتاري اي چرخ چه بدكرداري اي چرخ سر كين داري اي چرخ نه دين داري نه آيين داري اي چرخ از خون جوانان وطن لاله دميده از ماتم سر قدشان سر خميده در سايه گي بلبل از اين غصه خزيده گل نيز چو من در غمشان جامه دريده چه كجرفتاري اي چرخ چه بدكرداري اي چرخ سر كين داري اي چرخ نه دين داري نه آيين داري اي چرخ از اشك همه روي زمين زير و زبر كن مشتي گرت از خاك وطن هست بسر كن غيرت كن و انديشه ايام بتر كن واندر جلو تير عدو سينه سپر كن چه كجرفتاري اي چرخ چه بدكرداري اي چرخ سر كين داري اي چرخ نه دين داري نه آيين داري اي چرخ عارف قزوینی در سال 1261 خورشیدی در قزوین زاده شد و چون صدای خوشی داشت از خردسالی نزد حاجی صادق خرازی به فراگیری آواز خوانی پرداخت ارف از آن پس در میان همه عشق های روزگار که به قول خودش "عشق نبود، عاقبت ننگی شود"، بیش از همه دل به عشق وطن بست و به یاد مردم وطن خود زندگی کرد. عارف خود به اهمیت نقشی که در جامعه موسیقی سنتی ایران ایفا کرده، واقف است. در ج...

ادامه مطلب »